Wat als je een land met water kunt verdedigen? Dat was het idee achter de Oude Hollandse Waterlinie, die in het Rampjaar 1672 werd ingezet toen Franse troepen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden binnenvielen. Polders werden onder water gezet om de vijand tegen te houden. Vandaag de dag vormt deze historische verdedigingslinie een verrassend mooie wandelbestemming.
Verschillende wandelroutes voeren door het Groene Hart, langs rivieren, dijken, polders en voormalige inundatiegebieden. Onderweg ontdek je vestingsteden als Woerden, Oudewater, Montfoort en Leerdam, maar ook forten, kastelen, sluizen en andere sporen van de militaire geschiedenis.
Juist de combinatie van geschiedenis en landschap maakt wandelen langs de Oude Hollandse Waterlinie bijzonder. Op sommige plekken is de linie nog duidelijk zichtbaar, terwijl je elders met een geoefend oog ontdekt hoe het landschap ooit als verdedigingsmiddel werd gebruikt. Juist in het rustige landschap van het Groene Hart komt het verhaal van het Rampjaar 1672 tot leven.
Info: Oudeholandsewaterlinie.nl.
Zin in een fietsavontuur buiten de gebaande paden? Dan is de Green Velo in Oost-Polen een route om op je verlanglijst te zetten. Bijna 2.000 kilometer lang slingert deze bewegwijzerde fietsroute door een verrassend onbekend deel van Europa. Van de Oostzeekust bij Elbląg tot het zuiden van Polen voert Green Velo je door bossen en langs akkers, weilanden, meren en rivieren.
Onderweg wacht een mix van natuur en cultuur. Je fietst door het merengebied van Warmië en Mazurië, langs de rivier de Bug en door het eeuwenoude oerbos van Białowieża. Historische steden als Frombork, Białystok en Przemyśl zorgen voor de nodige afwisseling. Je maakt bovendien kennis met vijf nationale parken; de kans is groot dat je regelmatig je fiets aan de kant zet voor een mooie wandeling of het maken van een foto.
Green Velo is bovendien geen route die je in één keer hoeft af te leggen. Het traject is opgedeeld in twaalf fietsregio’s, waardoor je gemakkelijk een aantrekkelijk deel kunt uitkiezen. De route combineert asfaltwegen, fietspaden en onverharde trajecten en onderweg zijn er tal van voorzieningen voor fietsers.
Info: Greenvelo.pl.
Zie ook de Hicle-blog van Nick Roodenburg over de route en de blog van Stefan Maas over een gedeelte van de Green Velo in Warmië.
Tekst: Stefan Maas Beeld: Stefan Maas/Sander Cox
Warmië is een streek in Polen die je prachtig per gravelbike kunt verkennen. En de kans is groot dat je daarbij in het spoor van de befaamde geleerde Copernicus terechtkomt, die op diverse plaatsen in Warmië heeft gewoond en gewerkt.
Een warm briesje streelt onze wangen als we de top van de Copernicustoren van het kathedraalcomplex van Frombork bereiken. De groene, bosrijke omgeving ligt aan onze voeten, even verderop is het lichtblauw te zien van de Vistula-lagune, een soort binnenzee, en veraf aan de overkant, nauwelijks waarneembaar, ja, daar ligt een smalle landtong die bij Rusland hoort. We zijn aan de rand van Warmië, een relatief dunbevolkte en agrarische streek in Noordoost-Polen. Een streek ook die nog niet ontdekt is door het massatoerisme en door 98% van de Europese gravelbikers.
Ik bedenk me dat de Pools-Duitse geleerde Nicolaus Copernicus (1473–1543) ongetwijfeld ook heeft genoten van dit uitzicht. Hij werkte hier immers jarenlang als kanunnik en is in de kathedraal van Frombork begraven. Wellicht bestudeerde hij er met het blote oog ook de hemellichamen in een tijd dat de aarde ‘s nachts nog aardedonker was. En verzamelde hij daar steeds meer aanwijzingen voor zijn theorie dat de zon niet om de aarde draaide, maar andersom.
De stelling dat de aarde het middelpunt was van het heelal, een van de hoekstenen van het middeleeuwse wereldbeeld, kon daarmee in de prullenbak. Copernicus zette met zijn heliocentrische theorie – waarschijnlijk onbewust – een proces in gang dat we nu kennen als de wetenschappelijke revolutie. Hij was ook een voorzichtig man; zijn boek De Revolutionibus orbium coelestium (Over de omwentelingen van de hemellichamen) verscheen in 1543, kort voor zijn dood. Wie zou hem nog iets kunnen maken? De rooms-katholieke kerk plaatste zijn levenswerk in 1616, 73 jaar na de publicatie, op de Index van verboden boeken. Het boek mocht vervolgens alleen in een gecorrigeerde versie worden gelezen. Pas in 1835 verdween het definitief van de Index.
Nederlandse touch
We verlaten per gravelbike de kathedraalheuvel, rijden langs de lagune over een eenzaam fietspad richting Braniewo en daarna verder naar het zuiden. De avond ervoor hadden we al in de omgeving rondgetoerd over paadjes door bossen, terwijl de zon door de bladeren schitterde. We proefden toen al wat van de rustieke Warmische sfeer. Nauwelijks bebouwing of verkeer, slechts een enkele fietser passeerde ons. Uiteindelijk zagen we op een lange pier van de jachthaven van Tolkmicko de oranje-gele zon in de Vistula-lagune zakken, een romantisch plaatje waar we niet genoeg van konden krijgen.
Het overwegend vlakke tot glooiende landschap van Warmië ziet en voelt soms wat Nederlands aan. Akkers, weilanden, bossen, bomenrijen en smalle asfaltwegen. En deels is die Nederlandse look & feel geen toeval. Vanaf de 16e eeuw trokken mennonieten uit Nederland en Friesland naar het toenmalige Polen en Pruisen. Vooral in de laaggelegen Vistuladelta rond Elbląg, de Żuławy, speelden zij een belangrijke rol bij het bouwen van dijken, het ontwateren van moerassen en het aanleggen van sloten en kanalen. Zo ontstond een landschap dat op sommige plaatsen heel Nederlands aandoet. Ze woonden onder meer in grote boerderijen met een opvallende houten galerij aan de voorzijde.
Het landschap mag dan Nederlands aandoen, er is wel een verschil. Minder mensen per vierkante meter dan in het overvolle Nederland, kleinere dorpen en steden, meer ruimte voor bossen en natuur. En dus ook – zo merken we – minder supermarkten onderweg dan in Nederland. Op zoek naar een super passeren we zonder resultaat een behoorlijk aantal 10- en 20-seconden-dorpjes, waar je dus in 10 of 20 seconden doorheen fietst en waar ook heel begrijpelijk helemaal geen winkels zijn gevestigd. Tijdig online de supermarkten opsporen is dan ook het devies om knorrende magen het zwijgen op te leggen.
Warmië by gravelbike
Regelmatig fietsen we over delen van het traject van de Green Velo, een 2.000 kilometer lange fietsroute die door Oost-Polen slingert over een mix van rustige asfaltwegen, voormalige spoorwegtracés en onverharde paadjes. De route is ideaal voor ‘slow-travellers’ die dit landelijke gebied in een traag tempo willen ontdekken en daarbij off-the-beaten-track dorpen en steden aandoen waarvan ze waarschijnlijk nog nooit hadden gehoord.
Maar met onze gravelbikes zijn we natuurlijk geen echte slow-bikers. We trappen regelmatig flink door, verlaten soms de officiële route en slaan bospaden en onverharde plattelandsweggetjes in. Af en toe komen we daarbij in mul zand terecht, waarin we diepe sporen trekken. Het is deze zomer uitzonderlijk droog in Polen en dat maakt zanderige paadjes nog zanderiger dan ze al zijn.
Tussendoor koelen we af in een meertje of met grote glazen ijskoffie en chłodnik, een traditionele Poolse koude soep. Voor een paar dagen hebben we de hectiek van het moderne leven ingewisseld voor het simpele fietsleven. We hoeven hier alleen maar te trappen en zorgen dat we voor het diner binnen zijn. De rustige wegen, de ruimte en de zomerse, landelijke sfeer maken Warmië tot een ontspannen fietsparadijsje.
Kasteel van de bisschoppen
Lidzbark Warmiński dient zich aan, een middelgrote stad met als absolute highlight ‘het kasteel van de Warmische bisschoppen’. De Green Velo loopt er niet geheel toevallig direct langs. Het hele complex ziet er perfect onderhouden uit, alsof het niet in de 14e eeuw is gebouwd, maar enkele jaren geleden. Copernicus woonde en werkte een aantal jaren in het kasteel bij zijn oom, de bisschop. Zijn heliocentrische ideeën kregen hier duidelijk gestalte. Ook wij wonen een tijdje in het kasteel, welgeteld één nacht, en verblijven daarbij in een van de vleugels die als hotel is ingericht. En, niet te missen, er is ook een museum in gevestigd, dat je meeneemt door de geschiedenis van Warmië, van de middeleeuwse bisschoppen tot beroemde bewoners als Copernicus en de dichter Ignacy Krasicki.
Stad van meren en bossen
Een nieuwe zonovergoten fietsdag volgt, met veel onverharde landbouwpaadjes en halfverharde fietspaden over voormalige spoorlijnen. Eindpunt is Olsztyn, de hoofdstad van het voivodeschap (provincie) Warmië-Mazurië. Olsztyn presenteert zich als de stad van meren en bossen. Dat is geen overdreven omschrijving, merken we al snel. De plaats omvat maar liefst elf meren en een stadsbos van 1300 hectare. Als we de stad doorkruisen, lijkt het ook alsof we steeds de stad uitfietsen en in een natuurgebied terechtkomen, waarna we de bebouwing weer infietsen. Via een stelsel van fietspaden kun je dan ook prachtige toertjes maken door de stad en de omgeving.
We knijpen in het historische stadscentrum van Olsztyn in de remmen, vlak bij het plaatselijke kasteel. Een bronzen Copernicus kijkt daar schuin omhoog, omringd door toeristen die naast hem op de marmeren bank zitten, of soms zelfs vrijpostig op schoot. Hij woonde enkele jaren in het kasteel en bracht daar een astronomische tabel aan die nog steeds is te bezichtigen. Met zijn lange haren en markant uiterlijk lijkt hij wel een Warmische rockster die, omringd door vrouwelijke bewonderaars, nog eeuwenlang naar de hemel zal turen.
Tip 1: Fietsen langs en varen over het Elbląg-kanaal
Ten zuiden van de stad Elbląg ligt het historische Elblągkanaal, een 19e-eeuws waterbouwkundig wonder. Op vijf scheepshellingen worden boten op wagens uit het water getrokken en over rails naar een hoger of lager gelegen kanaaldeel gebracht. De aandrijving komt van waterraderen – alleen bij de helling Całuny is er sprake van een waterturbine. Wij fietsten vanuit Elbląg naar een van de opstappunten voor een vaartocht over het kanaal, dat tegenwoordig vooral een toeristische functie heeft.
Zegluga.com.pl
Tip 2: Elbląg, de nieuwe oude stad
Het centrum van Elbląg is interessant vanwege de manier waarop het na de Tweede Wereldoorlog weer tot leven is gebracht. De historische binnenstad werd vrijwel volledig verwoest, maar vanaf de jaren tachtig begon een bijzondere vorm van wederopbouw, de zogenoemde retrowersja. Daarbij werden de middeleeuwse stratenstructuur en de schaal van de oude stad teruggebracht, terwijl de nieuwe gevels niet als exacte kopieën van verdwenen panden zijn uitgevoerd. Het resultaat is een sfeervolle ‘nieuwe oude stad’, met kleurrijke gevels, terrassen en gezellige straten rond de Stary Rynek.
Turystyka.elblag.eu
Info fietsen in Warmië
Green Velo: deze langeafstandsroute loopt deels door Warmië. Je kunt het traject gebruiken als een soort leidraad voor een fietstocht, afgewisseld met eigen routes over onverharde paadjes. De Green Velo is geen gravelbikeroute, maar voert deels wel over onverharde paden en voormalige spoorwegtracés.
Greenvelo.pl
Op Komoot is inmiddels een behoorlijk aanbod aan specifiek als gravel aangemerkte routes in het hele voivodeschap Warmië-Mazurië te vinden.
Komoot.com
Warmië is inmiddels ook ontdekt door gravelbikers. Rond Olsztyn wordt jaarlijks de Varmia GRVL georganiseerd, met routes over de meest karakteristieke gravelwegen, boswegen en glooiende plattelandswegen van de streek.
Kopernik.warmia.mazury.pl
Enkele highlights die wij aandeden:
Frombork & Copernicusmuseum
Kasteel Lidzbark Warmiński
Olsztyn
Voor informatie over Warmië-Mazurië:
Mazury.travel
Voor toeristische informatie over Polen:
Polen.travel
Tekst: Stefan Maas Beeld Stefan Maas/Bert Sitters
Augustus 2026
De EuroVelo 5 heeft amper 107 kilometer nodig om Luxemburg van noord naar zuid te doorkruisen, maar de route is een weekend fietsen zeker meer dan waard. “Fietsen is hier geen hard labeur, maar een feest.”
Het is druk op de Route d’Arlon in Martelange, pal op de grens tussen België en het Groothertogdom Luxemburg. Vanuit bakkerij Stouvenaker zien we een stroom auto’s met Belgische nummerplaten voorbijrazen. Even verderop verdwijnen ze bij de supermarkten en tankstations aan de Luxemburgse kant van het dorp. Grensoverschrijdend shoppen is hier al decennialang een populaire bezigheid: sommige dagelijkse boodschappen zijn in Luxemburg goedkoper, maar de echte trekpleister zijn de tankstations. Dankzij de relatief lage brandstofaccijnzen van het Groothertogdom is tanken hier voor veel Belgen een grensoversteek waard.
Even later fietsen we zelf de onzichtbare grens over, die in het Schengentijdperk flink aan betekenis heeft verloren. ‘London, 650 km’ en ‘Rome, 1.650 km’ lezen we op een richtingaanwijzer voor fietsers. We blijken ergens halverwege de EuroVelo 5 te zitten, de langeafstandsfietsroute die van Canterbury in Engeland helemaal naar Brindisi in Zuid-Italië loopt. Rome ligt daarbij natuurlijk niet toevallig op de route: de EuroVelo 5 volgt grotendeels de eeuwenoude Via Francigena, de pelgrimsroute die vanuit Canterbury naar Rome voert.
Rome of Brindisi? Zo ver reiken onze ambities dit keer niet. De paus zullen we niet ontmoeten en het Vaticaan laten we links liggen, maar Luxemburg-Stad en Remich staan wel op ons programma. We blijven op Luxemburgs grondgebied, het land van lieflijke dorpjes, slingerende wegen, een veelheid aan talen én verrassend veel mooie fietsroutes. Al snel laten we de supermarkten en tankstations van Martelange achter ons en maakt de drukte plaats voor de rust van het Luxemburgse platteland.
Musée de l’Ardoise
En passant stuiten we meteen op een eerste Luxemburgse EuroVelo 5-highlight: het Musée de l’Ardoise in Haut-Martelange. Van de 18e eeuw tot 1986 – eigenlijk nog vrij recent – werd hier leisteen gewonnen. Daarna kregen de mijn en de werkplaatsen een tweede leven als museum. Op het voormalige industrieterrein staan nog oude mijnkarretjes op hun spoor, terwijl verlaten loodsen herinneren aan het industriële verleden. Daal je af in de geheimzinnige, halfduistere mijn, dan brengen projecties het harde leven van de leisteenarbeiders weer tot leven.
We peddelen verder, de natuur in. De EuroVelo 5 volgt hier een voormalige spoorlijn en slingert ontspannen over de heuvels. We duiken bossen in, komen weer tevoorschijn tussen groene weilanden en genieten van de rust. En voor wie opziet tegen de steile hellingen van Luxemburg is er goed nieuws: de stijgingspercentages blijven hier bescheiden. Treinen kunnen immers ook niet goed klimmen. Fietsen op de EuroVelo 5 is hier dan ook geen hard labeur, maar een feest! Onderweg komen we nauwelijks iemand tegen. Het autoverkeer raast over de doorgaande wegen; wij hebben het fietspad vrijwel voor onszelf.
Wëlle Westen
Zeker in het eerste deel van de EuroVelo 5 duiken regelmatig informatieborden op die vertellen over de geschiedenis van de streek, vaak onder de noemer ‘Wëlle Westen’, oftewel Wilde Westen. Billy the Kid en Buffalo Bill zullen hier desondanks nooit hebben rondgereden; van een Amerikaanse prairie of halfwoestijn is evenmin sprake. Maar hoezo dan toch dat Wilde Westen? Die vraag leg ik voor aan iemand in de kantine van camping Héiltzerstee in Holtz, die toevallig ook échevin (schepen/wethouder) van de gemeente Rambrouch is. Hij haalt zijn schouders op. “We zijn hier beschaafd hoor, niet wild”, zegt hij met een glimlach. “Het is vooral een toeristische merknaam waarmee we het ongerepte en landelijke karakter van deze streek benadrukken.”
Zo wild als het Amerikaanse Wilde Westen mag het Wëlle Westen dan niet zijn, een spoortunnel die zo uit een westernfilm lijkt te komen, hebben ze hier wel. De 700 meter lange Boscheidtunnel maakte ooit deel uit van de Attertspoorlijn. Gelukkig is de tunnel verlicht, al zien we in de verte al het licht aan de andere kant. Tunnels kunnen een nachtmerrie zijn voor fietsers – zeker wanneer ze onverlicht zijn en het verkeer er met oorverdovend geraas doorheen dendert. De Boscheidtunnel is eerder een prettige droom. We roepen een simpel ‘Olá!’ de duisternis in. Even later antwoordt de tunnel in drievoud, een triple echo.
Toeren door Luxemburg-Stad
Luxemburg-Stad komt steeds dichterbij, de plek waar veel EuroVelo 5-fietsers waarschijnlijk een nacht zullen doorbrengen. Ook wij strijken neer in een hotel in hartje centrum en gaan onder begeleiding van Gust Muller van non-profitorganisatie ProVelo.lu op ontdekkingstocht door de stad. Luxemburg-Stad is misschien geen echte fietsstad met een legioen van tienduizenden fietsers per dag, maar de fietsinfrastructuur is er volop in ontwikkeling. Een fraai staaltje daarvan is de fiets- en voetgangersbrug die onder de Pont Adolphe aan kabels hangt. De monumentale stenen brug verbindt het centrum met de wijk Gare. Tijdens een renovatie werd onder het bestaande bouwwerk een elegante extra verbinding voor fietsers en voetgangers aangebracht. Zo krijgt een oude brug een verrassend modern jasje.
Een ander staaltje van slimme infrastructuur is de Pfaffenthal-Kirchberg Funicular. Vanaf Kirchberg zoeven we in slechts 63 seconden, met fietsen en al, 40 meter omlaag naar het lager gelegen Pfaffenthal. Daar stappen we over op de panoramische lift, die ons 71 meter omhoog brengt naar de oude Bovenstad. Terwijl de lift stijgt, ontvouwt zich het uitzicht over de Alzettevallei, de vestingmuren en de iconische Rode Brug. Luxemburg-Stad blijkt een verrassend fietsvriendelijke bestemming – en zeker een extra dagje toeren waard!
Naar Remich aan de Moezel
De vogels fluiten ons toe als we de volgende ochtend de stad verlaten via het fietspad langs de Alzette, een riviertje dat zich door een smal dal slingert. Hoog boven ons, verscholen achter bomen en steile hellingen, liggen de huizen van Hamm. Even later belanden we in het bekende zondagochtendritueel: trimmers, skaters en fietsers komen ons tegemoet terwijl we verder naar het zuiden fietsen. Luxemburg is niet groot; alles ligt hier op een zakdoek en het eindpunt van de Luxemburgse EuroVelo 5-route komt snel dichterbij.
Maar eerst wacht ons nog een heerlijke afdaling door het bos, richting het dal van de Moezel. Ook hier volgt de route het tracé van een voormalige spoorlijn. Wanneer de bomen wijken, ontvouwt zich een panoramisch uitzicht over zonovergoten wijngaarden. Riesling, pinot gris, auxerrois, rivaner en elbling leveren hier frisse witte wijnen, terwijl de Luxemburgse crémant voor de bubbels zorgt. De afdaling eindigt in Remich, de ‘Parel van de Moezel’. Op deze zonnige zondag bruist het langs de rivier: volle terrassen, barbecueënde gezinnen in het gras en stellen die op de klanken van Duitse schlagers een dansje wagen.
De Caves Saint Martin, specialist in Crémant de Luxembourg, zijn bijna een verplichte stop voor wie in Remich belandt. In een kalksteenrots is bijna een kilometer aan galerijen en gangen uitgehakt, waar wijn in duizenden flessen en honderden grote vaten ligt te rijpen. Op deze warme zomerdag is het er heerlijk koel. De temperatuur in de vochtige kelders blijft het hele jaar rond de 12 graden – ideale omstandigheden voor het rijpen van wijn.
Eindpunt Schengen
Het eindpunt van de EuroVelo 5 in Luxemburg, Schengen, ligt op amper tien kilometer van Remich. Hier komen Luxemburg, Duitsland en Frankrijk samen, op een drielandenpunt midden in de Moezel. Maar Schengen is natuurlijk vooral wereldberoemd vanwege het Schengenakkoord, dat hier op 14 juni 1985 aan boord van de Princesse Marie-Astrid werd ondertekend. Het was de eerste stap op weg naar een Europa zonder binnengrenzen.
Voor fietsers is die open grens een zegen. Zonder grenscontroles, douaniers of slagbomen steken we de Moezel over en even later rijden we eerst Duitsland en vervolgens Frankrijk binnen. Drie landen in één fietstocht, zonder ook maar één keer onze remmen aan te raken. Hoewel het Schengenstelsel de laatste jaren regelmatig onderwerp is van politiek debat, voelt het vrije verkeer voor ons hier vooral als iets vanzelfsprekends. Een Europa met ‘harde’ grenzen kunnen we ons nauwelijks nog voorstellen.
Info EuroVelo 5 Luxemburg
Website:
Kijk voor meer informatie over de route op:
VisitLuxembourg.com
Gps-track
Het is raadzaam om de route ook via een gps-track te volgen, want de EuroVelo 5 staat niet overal goed aangegeven. Het symbool van de EuroVelo 5-route, een blauw bordje met een 5 erop, omringd door Europese sterren, hangt vaak onder een bestand aanwijsbord voor fietsers.
Moeilijkheidsgraad
De site VisitLuxemburg.com omschrijft de route als ‘moeilijk’. Daar ben ik het niet mee eens; je kunt over de meeste trajecten ontspannen doorfietsen.
Vervoer
Binnen Luxemburg kun je – wat een weelde – gebruikmaken van gratis openbaar vervoer. De fiets kun je in bus en trein meenemen, mits daar ruimte voor is.
Highlights
De volgende highlights zijn zeker een bezoekje waard:
Musée de l’Ardoise
Luxemburg-Stad
Remich
Caves Saint Martin
En verder…:
Je kunt natuurlijk verder fietsen over de EuroVelo 5, maar ook na het passeren van Schengen overstappen naar La Voie Bleue, een route van 700 km langs het water naar Lyon. La Voie Bleue is de Fietsroute van het Jaar 2026.
Zie ook de Hicle-blog over de ontwikkeling van het fietstoerisme in Luxemburg.
Op zoek naar een meerdaagse wandeling vol rust, water en afwisselende natuur? Dan is de Wijerstrail in Belgisch Limburg een aanrader. Deze 110 kilometer lange route voert je in vijf etappes door De Wijers, een uniek natuurgebied dat niet voor niets bekendstaat als het land van 1001 vijvers.
Je wandelt langs glinsterende waterplassen, door stille bossen, over heidevelden en houten vlonderpaden. Onderweg ontdek je sfeervolle plekken als Bokrijk, de Abdij van Herkenrode en Kelchterhoef. De etappes van 16 tot 26 kilometer zijn overzichtelijk en goed bewegwijzerd, waardoor de trail geschikt is voor zowel ervaren wandelaars als liefhebbers die voor het eerst een meerdaagse tocht maken.
De Wijerstrail laat zien hoe veelzijdig de natuur in Belgisch Limburg is. Geniet van de stilte, kijk uit naar bijzondere water- en moerasvogels en neem de tijd om onderweg te pauzeren aan het water. Dankzij de goede overnachtingsmogelijkheden en de bereikbaarheid per openbaar vervoer is deze trail bovendien eenvoudig te plannen. Een wandeling die je niet alleen in beweging brengt, maar ook helemaal tot rust laat komen.
Meer info: Wijerstrail.be.
Dit keer is er aandacht voor de Luxemburgse etappes van de EuroVelo 5 (Canterbury-Rome). Deze verrassend afwisselende route doorkruist het Groothertogdom van noord naar zuid en laat zien hoeveel natuur, cultuur en historie in een relatief klein land samenkomen.
Na het passeren van Wolwelange fiets je langs rivierdalen, bossen en schilderachtige dorpen naar Luxemburg-Stad, om vervolgens af te dalen naar de wijngaarden langs de Moezel. Onderweg passeer je sfeervolle pleinen, indrukwekkende uitzichtpunten en gezellige cafés en wijnterrassen. Schengen, bekend van het Verdrag van Schengen, is het eindpunt van het Luxemburgse deel. Het Europa Museum in die plaats is zeker een bezoekje waard.
De route kent af en toe een pittige klim, maar je wordt beloond met fraaie panorama’s en heerlijke afdalingen. Dankzij de uitstekende fietsinfrastructuur, de gastvrije accommodaties en de korte dagafstanden is de EuroVelo 5 een ideale bestemming voor fietsers die natuur, cultuur en bourgondisch genieten willen combineren.
Info: Visitluxembourg.com.
De Grebbelinie is een van de meest bijzondere historische verdedigingslinies van Nederland. Deze voormalige waterlinie slingert door een afwisselend landschap van uiterwaarden, forten, dijken, kanalen en groene valleien. Voor de Route van de Maand selecteerden we drie fraaie fietsroutes die samen vrijwel de hele Grebbelinie ontsluiten. Ideaal als losse dagtochten of als meerdaags fietsavontuur.
Noord (52 km)
Vanuit Amersfoort fiets je langs historische hoogtepunten zoals de imposante Asschatterkeerkade, een museumbunker in Leusden, het Sovjet Ereveld en Koppelpoort. De route eindigt bij het karakteristieke vissersstadje Spakenburg.
Midden (38 km)
Deze route combineert natuur en erfgoed. Je volgt onder meer de Grift, de Lunterse Beek en het Valleikanaal, bezoekt het Fort aan de Buursteeg, passeert een Duitse museumbunker en fietst langs de historische Asschatterkeerkade. Ook het fraaie Kasteel Renswoude en Landgoed Scherpenzeel liggen op de route.
Zuid (33 km)
In het zuidelijke deel van de Grebbelinie staat de militaire geschiedenis centraal. Via het Valleikanaal fiets je naar de Grebbeberg, waar in mei 1940 de beroemde Slag om de Grebbeberg plaatsvond. Onderweg ontdek je tal van sporen van de Nederlandse verdediging uit de Tweede Wereldoorlog.
Meer informatie en downloads van alle routes vind je op:
Grebbelinie fietsroutes
Het vernieuwde Drenthepad is uitgeroepen tot Route van de Maand – en dat is niet zonder reden. Dit iconische streekpad, dat door vrijwel de hele provincie Drenthe slingert, heeft een rijke historie én een grondige update gekregen. Ooit begon het in 1975 als het eerste wit-rood gemarkeerde Lange-Afstand-Wandelpad van Nederland, ontwikkeld door Nivon. Wat toen startte als een pioniersproject, groeide uit tot een blauwdruk voor tientallen wandelroutes in heel Nederland.
Anno nu is het Drenthepad uitgebreid tot 361 kilometer, verdeeld over 20 etappes die slim aansluiten op het openbaar vervoer. Daarmee is het pad niet alleen langer, maar ook toegankelijker geworden voor moderne wandelaars die flexibiliteit waarderen.
De jubileumeditie in 2025 – precies 50 jaar na de opening – werd gevierd met een volledig vernieuwde wandelgids van meer dan 300 pagina’s. Deze biedt niet alleen route-informatie, maar ook diepgaande achtergrond over landschap, natuur en cultuurhistorie. Via QR-codes sluit de gids naadloos aan op de vernieuwde website, wat zorgt voor een hybride wandelervaring. Het pad ontving in het jubileumjaar ook een nominatie voor de verkiezing van Hicle’s Wandelroute van het Jaar.
Het pad zelf is een staalkaart van wat Drenthe zo bijzonder maakt. Je wandelt door drie nationale parken, langs UNESCO Werelderfgoed en over de Hondsrug, een uniek geologisch gebied met hunebedden en grafheuvels. Hier komt de prehistorie letterlijk tot leven.
Het Drenthepad is daarmee meer dan een wandelroute; het is een reis door tijd en landschap. Voor wie Nederland te voet écht wil ontdekken, is dit een route die zowel historisch gewicht als hedendaags comfort biedt.
Meer info: Drenthepad.nivon.nl.
Hicle Holidays zet een bijzondere, nieuwe Franse fietsroute in de schijnwerpers: La Vélidéale, genomineerd voor de Hicle Fietsroute van het Jaar 2026.
La Vélidéale loopt van het fraaie stuwmeer Lac de Vassivière, ten oosten van Limoges, naar Saint-Nazaire aan de Atlantische kust. De route van 675 kilometer voert door een minder bekend, maar bijzonder charmant deel van Frankrijk, met historische stadjes en dorpen, eeuwenoude watermolens en fraaie natuurgebieden. Soms volg je de rivier, dan weer rijd je door speels boerenland – de omgeving verandert voortdurend.
Plaatsen als Saint-Léonard-de-Noblat, Confolens (met zijn vele kunstateliers), Parthenay (vol vakwerkhuizen) en Clisson zijn bijzonder mooi, en je komt er weinig buitenlandse toeristen tegen. Je trapt door bossen, wijngaarden en de uiterwaarden van de Loire.
Soms is de route wat avontuurlijk, met steile hellingen en gravelpaden. Onderweg zijn er veel interessante plekken om te bezoeken, waaronder porseleinfabrieken, kastelen en abdijen. De fietsvriendelijke B&B’s, waar je vaak met de gastheren kunt ontbijten en dineren, maken de ervaring compleet.
Meer info: Lavelideale.com.
De Route van de Maand is dit keer een echte prijswinnaar. Een wandeling rondom de Veluwe werd tijdens de Fiets en Wandelbeurs Gent uitgeroepen tot Hicle Wandelroute van het Jaar 2026. Volgens de wandeljury is het “een natuurpad pur sang dat zijn bijnaam de langste boswandeling van Nederland volledig waarmaakt”.
De bijna 300 kilometer lange route voert langs de randen van de Veluwe, het grootste natuurgebied van Nederland. Onderweg wisselen bossen, heidevelden, zandverstuivingen en glooiende landschappen elkaar af. De tocht is verdeeld in twintig etappes, die alle beginnen en eindigen bij een trein- of bushalte – ideaal voor wie etappes afzonderlijk wil lopen. De route werd bovendien grondig herzien en op diverse plekken verbeterd, waardoor ongeveer twintig procent van het traject nieuw is.
Benieuwd waarom deze route zoveel lof krijgt van de jury? Ontdek een etappe en laat je inspireren door de Route van de Maand.